Do poradni przyszła młoda, ładna kobieta, mężatka i matka rocznej córeczki. Jej mąż to bardzo zdolny i pracowity architekt, mają więc dobrze zagospodarowane mieszkanie, samochód, super telewizor i kilka innych tego typu „drobiazgów”. Przeżyli piękną miłość, snuli wspólne marzenia i ...co to był za ślub ! No to, o co  chodzi ?
       Anna zdecydowała się odejść od męża. Mówi, że ich bliskość, intymność, mogła       być radosnym dawaniem siebie, a stała się koszmarem. Bardzo żałuje, że zbagatelizowała sygnały z okresu narzeczeństwa, kiedy jej obecny mąż wspominał o kilku filmach i czasopismach pornograficznych, wprowadzając się przy tych  „opowieściach” w stan nieuchwytnej dla niej ekscytacji. Nie chciała tego słuchać, było to dla niej przykre, budziło lęk i obrzydzenie. Protestowała, a on to uszanował i sprawa przycichła. Niestety, okrutnie odezwała się już w parę miesięcy po ślubie.
 Mąż zaczął żądać od Anny, by stała się główną odtwórczynią jego pornograficznych wizji, scenariuszy tamtych filmów, tamtych „obrazków”.
  Nie chciała, nie mogła, była przerażona. Została dotkliwie pobita. O mężu mówi z lękiem, choć nadal go kocha.
  Dlaczego tak się stało ? Czy musiało do tego dojść ?   W przypadku Anny i jej męża ( a nie jest to niestety przypadek odosobniony ) zadziałało „prawo pierwszych połączeń”, prawo „wdruku”.  Zły to był „wdruk”. Propozycje pornograficzne odpreparowują  seks od więzi osobowej, od relacji ludzkich, które przecież wymagają odpowiedzialności za drugą osobę, szacunku dla jej niepowtarzalności, autonomii. Stwarzają one również bardzo niebezpieczny miraż przyjemności, bez uwzględnienia obecności drugiego człowieka. Burzą więc, a czasami wręcz uniemożliwiają normalne relacje osobowe.