|
Rekolekcje Adwentowe u Ojców Werbistów |
|
Written by Administrator
|
|
Dec 20, 2011 at 11:14 PM |
Tegoroczne rekolekcje adwentowe Oddziału Okręgowego odbyły się w Domu Rekolekcyjnym Ojców Werbistów w Laskowicach Pomorskich.
Zgodnie z przyjętym programem formacyjnym kontynuowany jest temat: Droga do wspólnoty . W trakcie trzech dni w kręgach pracowano nad kolejnymi tematami: „Wspólnota to Roska o innych” oraz „Wspólnota to dzielenie się z innymi”. Podstawę rozważań stanowiły teksty biblijne a przede wszystkim listy Św. Pawła do wspólnot chrześcijańskich.
Katechezy stanowiące wprowadzenie do pracy w kręgach głosili O. Edward Michowski przełożony Domu oraz O. Jan Jacek Stefańców, który przybliżył tegoroczne hasło roku – „kościół naszym domem”.
Konstatacją z pracy było stwierdzenie, że warunkiem przetrwania jakiejkolwiek grupy, czy wspólnoty jest spełnienie przede wszystkim dwóch warunków: po pierwsze, członkowie wspólnoty dążą do tego samego celu a po drugie, w jakim stopniu utożsamiają się z tym celem. Dodatkowo, spoiwem każdej wspólnoty chrześcijańskiej jest postawa służebna wobec wspólnoty oraz miłość chrześcijańska, która nie jest tylko pobożnymi życzeniami i modlitwą, ale praktyka dzielenia się z innymi / czasem, ciepłem, talentami, którymi zostaliśmy obdarzeni, a także przeżyciami duchowymi/.
 W muzeum misyjnym
Uczestnicy rekolekcji mieli również okazję zwiedzić muzeum misyjne. Znajdują się w nim eksponaty z krajów afrykańskich, dalekiego wschodu oraz ameryki środkowej i południowej.
 Projekcja filmu
Dla amatorów fotografii i filmowania niewątpliwą atrakcję stanowił sprzęt z II połowy XX wieku używany przez misjonarzy do dokumentowania ich pracy na misjach. Misjonarze zaprezentowali również film o pracy misjonarzy w Ekwadorze
|
|
|
Written by Administrator
|
|
Dec 20, 2011 at 10:08 PM |
Co pewien czas powraca zagadnienie wolności dyskusji i dialogu w Kościele. Dlatego warto spotkać się w gronie osób, którym problemy Kościoła w Polsce nie są obce a zmieniająca się szybko rzeczywistość nastręcza często trudności z rozeznaniem i interpretacją. Tym razem atmosferę podgrzała wypowiedź ks. Bonieckiego dla TVN. Oczywiście nie to stanowiło pretekst do spotkania w gronie liderów środowisk katolickich trójmiasta a problem polskiego kształtu dialogu a właściwie sporu w Kościele. Wstępu do wspólnej dyskusji dokonał red. Zbigniew Borowik redaktor naczelny polskiej edycji kwartalnika Społeczeństwo.
Głównymi płaszczyznami aktualnego sporu są: po pierwsze rozumienie Soboru Watykańskiego II; po drugie rozpoznanie współczesności i sytuacji w jakiej znajduje się Kościół i wreszcie po trzecie rozumienie misji Kościoła. To są trzy fundamentalne spory przy czym dwa ostatnie stanowią płaszczyznę charakterystyczną dla tego co dzieje się w Kościele w Polsce. Stanowią również podział środowisk katolickich między którymi często istniej przepaść nie pozwalający na racjonalny spokojny dialog. Szkoda, że rzadko przypomina się treści Encykliki Ecclesiam Suam: o drogach, którymi Kościół katolicki powinien kroczyć w dobie obecnej przy pełnieniu swojej misji, a szczególnie część dotycząca dialogu wewnątrz Kościoła Katolickiego. Okazało się, że jest ona niezwykle aktualna wobec obecnego problemu związanego z ks. Bonieckim.
Warto więc przypomnieć : „…posłuszeństwo polega zarówno na zachowaniu kanonicznych prawideł, jak i uległości okazywanej prawowitemu przełożonemu, byle tylko jedno i drugie spełniano ochoczo i spokojnie, jak przystoi wolnym i kochającym synom. … upór i zuchwalstwo stanowczo kłócą się z tą miłością, która przecież zasila i podtrzymuje w Kościele wzajemną więź, zgodę i pokój…” a także dalej: „…Bo władzę w Kościele ustanowił przecież Chrystus, w Jego Imieniu się ją wykonuje, jest ona jakby publicznym narzędziem Jego słowa i wyrazem miłości tak Wielkiego Pasterza. Z tego wynika, że posłuszeństwo wypływa z wiary, obraca się w szkołę ewangelicznej pokory a tego, który jest posłuszny, dopuszcza do uczestnictwa w mądrości, jedności, wielkim zbudowaniu oraz miłości, które rządzą organizmem Kościoła….”.
Sporą cześć dyskusji poświęcono roli świeckich w toczonym dialogu czy sporze. Niestety jak stwierdzano częstym zjawiskiem są wygłaszane monologi udające prowadzony dialog. Nie są oni też traktowani w sposób podmiotowy, ale też sami są pasywni bojąc się wypowiadać samodzielnie w sprawach Kościoła. Postanowiono kontynuować dyskusję z obecnością duchowieństwa, a dotyczącą dialogu o misji Kościoła w zmieniającej się sytuacji.
|
|
|
